Stephen Jay Gould’un Book of Life (Yaşamın Kitabı)
isimli kitabında geçen aşağıdaki sözler, Dünya’da hali hazırda var olan
muazzam canlı çeşitliliği hakkında özet bir bilgi verir:
Hayvan yaşamı inanılmaz derecede
çeşitlidir, yaşamın diğer altı aleminden çok daha fazladır. Son üç
yüzyıl boyunca, bilim adamları 1.5 milyon yaşayan hayvan türü tespit
ettiler. Ancak pek çok tür üzerinde henüz çalışma bile yapılmamıştır
-özellikle de tropik bölgelerdeki küçük canlılar üzerinde- bunların
toplam 5 ila 50 milyon kadar oldukları tahmin edilmektedir. Bu türlerin
pek çoğu (tüm türlerin %75′ini genellikle arthropodlar ve parazitler
oluşturur) karada yaşarlar. Daha az sayıda türler okyanuslarda yaşar
(yaklaşık 295.000 tane tanımlanmıştır). Ama yine de, hayvanlar aleminin
en temel bölümlerini, yani filumları -neredeyse filumların tamamını-
içeren de okyanuslardır.153
Evrimcilerin, ortaya attıkları teori nedeniyle, bu
olağanüstü çeşitliliğin ve bundan önce yok olup gidenlerin tamamının
açıklamasını yapmaları gerekmektedir. Bir bakteri hücresinin, nasıl olup
da bir balinaya dönüşebileceğini, nasıl olup da milyonlarca hayvan
türünü ortaya çıkarabileceğini göstermeleri gerekmektedir. Evrimcilerin,
bu türlerin her biri için bir evrimsel süreç senaryosu geliştirmeleri,
bunu delillendirmeleri ve bu sürecin gerçekleştiğine dair fosil
kayıtlarında izler göstermeleri gerekmektedir.
Ama fosil kayıtlarında bu sürece dair hiçbir iz
yoktur. Milyonlarca farklı türün tek bir tanesi bile ara fosil kalıntısı
bırakmamıştır. Evrimcilere göre bir bakteri çeşitli aşamalarla balığa
dönüşmüş olmalıdır ve bu hayali değişim milyonlarca yıl sürmelidir.
Ancak bu uzun süreçte böyle bir değişimin gerçekleştiğine dair tek bir
tane ara geçiş formu yoktur. Bakteriler bile kendi izlerini kayalıklar
arasında bırakırken, sayısız balık fosili eksiksiz ve en mükemmel
halleri ile fosil katmanlarında kendilerini sergilemişken, bunların
arasında yer alması gereken garip ara geçiş canlılarının varlıklarından
eser yoktur.
Çünkü, evrim yaşanmamıştır. Canlılar evrimleşerek
gelişim göstermemişler, birbirlerinden dönüşerek türleri meydana
getirmemişlerdir. Evrimcilerin 150 yıldır hikayesini anlatıp durdukları
“evrim süreci” bir hayaldir. Evrim teorisinin “tek bir iddiası” bile
bilimsel olarak kanıtlanmamıştır. Evrim teorisi, en büyük dayanağı ve en
büyük şahidi olması gereken fosil kayıtlarından “tek bir delil”
getirememiştir. Evrim teorisinin “tek bir mekanizmasının” bile evrim
sağladığı görülmemiştir. Bilimin hiçbir dalı, hiçbir şekilde evrim
teorisini desteklememekte, aksine sürekli olarak onu çürütecek deliller
sunmaktadır.
Özetle, canlılar evrimleşmemişlerdir.
Evrimcilerin büyük bir dehşet ve derin şok içinde
karşıladıkları Kambriyen canlıları, bütün bu gerçeklerin çok çarpıcı bir
delilidir. Hayvanlar aleminin tüm temel yapılarını içine alan 50′ye
yakın filumun sergilendiği, 530 milyon yıl önceki bu manzara, evrim
teorisini derinden çökertmiştir. Evrimciler hala bunun şokunu atlatmaya,
bu olağanüstü olayı geçiştirmeye çalışmaktadırlar. Oysa Kambriyen
patlaması bir gerçektir ve evrim, bu gerçek karşısında eriyip yok
olmuştur.
Berkeley’deki California Üniversitesi’nden
Biyokimyacı ve aynı zamanda yaratılış gerçeği savunucularından Duane
Gish, bu önemli gerçeği şu sözlerle ifade eder:
Yaratılış inancına karşı olanlar
yaşamın tarihindeki bu derin durağanlığı büyük bir sessizlik büyüsü
içinde kapatıyorlar. Bunun nasıl olduğu konusunda hiçbir sözde hikaye
öne sürmeye kalkışmadıkları gibi, bunu tamamen görmezden geliyorlar.
Yaratılış inancına karşı gerçekleştirdikleri polemiklerde tartışmak için
bile bu, evrim teorisi açısından oldukça utanç verici.154
Douglas Futuyma: (solda)
Canlılar … Eğer eksiksiz ve mükemmel bir biçimde ortaya çıkmışlarsa, o halde üstün bir Akıl tarafından yaratılmış olmaları gerekir. Jeffrey S. Levinton: (sağda) Kambriyen canlıları dururken, evrimin nasıl mükemmel mekanizmalara sahip olduğu hikayelerinin anlatılması, sudan-karaya, karadan-havaya hayali geçişin abartılı senaryolarının detaylandırılması son derecede anlamsızdır. |
Evrimci biyolog Douglas Futuyma ise bu gerçeği şöyle açıklar:
Canlılar dünya üzerinde ya tamamen
mükemmel ve eksiksiz bir biçimde ortaya çıkmışlardır ya da kendilerinden
önce var olan bazı canlı türlerinden evrimleşerek meydana gelmişlerdir.
Eğer eksiksiz ve mükemmel bir biçimde ortaya çıkmışlarsa, o halde üstün
bir Akıl tarafından yaratılmış olmaları gerekir.155
Kambriyen patlaması bize
Futuyma’nın ifade ettiği gibi canlıların yeryüzünde “tamamen mükemmel ve
eksiksiz bir biçimde” ortaya çıktıklarını açıkça göstermektedir. New
York State Üniversitesi’nden ekoloji ve evrim profesörü Jeffrey S.
Levinton da, Scientific American dergisine yazdığı “Hayvan
Evriminin Big Bang’i” başlıklı bir makalesinde bu gerçeği kabul etmekte
ve “Kambriyen devrinde çok özel ve gizemli bir yaratıcı gücün varlığını
görüyoruz” itirafını yapmaktadır.156
Evrimciler için artık evrimi tartışıp, onun lehine
deliller sunmaya çalışmanın bir anlamı yoktur. Çünkü Kambriyen canlıları
dururken, evrimin nasıl mükemmel mekanizmalara sahip olduğu
hikayelerinin anlatılması, sudan-karaya, karadan-havaya hayali geçişin
abartılı senaryolarının detaylandırılması, son derecede anlamsızdır.
Paleontologların elinde 530 milyon yıl öncesine dair bir delil vardır ve
bu hayranlık uyandırıcı olayın bir açıklamasının olması gerekmektedir.
Ancak evrimin dahil olduğu hiçbir açıklama, bu mükemmelliğin nasıl
meydana geldiği sorusuna bir cevap getirememektedir.
Bunun gösterdiği gerçek şudur: Bundan 530 milyon yıl
önce, yeryüzünde – dünyanın ilk oluşumundan itibaren olduğu gibi- bir
yaratılış mucizesi sergilenmiştir. Birbirinden farklı 50 filumun
içerdiği birbirinden değişik binlerce türün sayısız bireyi, gözleri,
sinir sistemleri, solungaçları, avlarına ulaşabilecekleri uzantıları,
yürüyecek ayakları, muhteşem kabukları ve bunun gibi yüzlerce
özellikleriyle birlikte yoktan var edilmişlerdir. Kambriyen’de ortaya
çıkanlar da dahil olmak üzere tüm varlıkları içine alan hayranlık
uyandırıcı canlı yaşamı, sonsuz ilme, sonsuz güce ve sonsuz kudrete
sahip olan Allah’ın eseridir. Bu gerçek, evrimciler istese de istemese
de gözler önündedir ve batıl, bu gerçek karşısında mutlaka yok olucudur.
Biz, bir ‘oyun ve oyalanma konusu’ olsun diye göğü,
yeri ve ikisi arasında bulunanları yaratmadık. Eğer bir ‘oyun ve
oyalanma’ edinmek isteseydik, bunu, Kendi Katımız’dan edinirdik. Yapacak
olsaydık, böyle yapardık.
Hayır, Biz hakkı batılın üstüne fırlatırız, o da onun
beynini darmadağın eder. Bir de bakarsın ki, o, yok olup gitmiştir.
(Allah’a karşı) Nitelendiregeldiklerinizden dolayı eyvahlar size.
Göklerde ve yerde kim varsa O’nundur. O’nun
yanında olanlar, O’na ibadet etmekte büyüklüğe kapılmazlar ve yorgunluk
duymazlar. (Enbiya Suresi, 16-19)
Darwin’in Hayat Ağacı Silinip Gitti
Darwin’in Hayat Ağacı Silinip Gitti
Bilindiği gibi Darwinizm, canlılığın tek bir ortak
atadan geldiğini ve küçük değişimlerle farklılaştığını öne sürmektedir.
Bu durumda, canlılığın, ilk başta birbirine çok benzer ve basit
formlarda ortaya çıkmış olması gerekir. Yine aynı iddiaya göre,
canlıların birbirlerinden farklılaşmaları ve kompleksliklerinin artması
da, çok uzun zamanlar içinde olmalıdır. Dolayısıyla Darwinizm’e göre,
canlılık tek bir kökten gelen, ancak sonra dallara ayrılan bir ağaç gibi
olmalıdır. Nitekim bu varsayım Darwinist kaynaklarda ısrarla vurgulanır
ve “hayat ağacı” (tree of life) kavramı sık sık kullanılır. Bu hayat
ağacına göre, başlangıçta sadece tek bir filum olmalıdır (ilk hayali
hücre aynı zamanda yaşamın ilk ana beden planı yani filumu anlamına
geldiği için). Daha sonra bu tür, uzun zamanlar içinde değişim
göstererek başka türlere dönüşmeli, ortaya çıkan türler, bu hayali
evrimsel atalarından uzaklaştıkça görünümleri arasındaki farklılıklar da
artmalıdır. Buna bağlı olarak filumların sayısı da zaman içinde artış
göstermelidir.
Darwin’in bu hayali hayat ağacı, Türlerin Kökeni kitabında şu şekilde resmedilmiştir:
Darwin, bu grafikte A ile
gösterdiği bir türün 14 zaman dilimine ayırdığı uzun bir dönem boyunca,
bir ağaç gibi çeşitleneceğini, türler arası farklılıkların zaman içinde
artış göstereceğini iddia etmiştir. Amatör biyolog, bu yöndeki
hayallerini “bu süreci cinslerle sınırlandırmak için bir sınır görmüyorum. Cinsler de aileler veya takımlar meydana getirecektir” sözleriyle ifade etmiştir.157
Darwin’in Hayali Hayat Ağacının Geçersizliği Anlaşıldı Darwin’e göre, canlılık tek bir atadan gelmiş, küçük ve aşamalı değişimlerle türler belirmiş olmalıydı. Tek bir filumdan çeşitlenerek gelişen “hayat ağacı” kavramı, bu tez üzerine şekillenmişti. Ama Darwin’in hayat ağacı, bir aldatmacadan ibaretti. Günümüz filumları da dahil olmak üzere 50 farklı filum, yaşam tarihinin daha ilk başında fosil kayıtlarında kendini gösteriyordu. Darwin’in hayat ağacı silinip gitmişti. |
Darwin’in bu gerçek dışı öngörüsü çeşitli şartları beraberinde gerektirmektedir:
Darwin’e göre “önce türler” çeşitlenmeli, bunu daha
yüksek kategorilerin ve nihayet filumların ortaya çıkması izlemelidir.
Dolayısıyla filumların sayısı zaman içinde artmalıdır. Böylece,
biyolojik kategorilerin fosil kayıtlarında belirme yönünün
“aşağıdan-yukarı” doğru bir seyir izlemiş olması gerekir.
Hayat ağacı bir üçgen formunda düşünülürse, biyolojik çeşitliliğin zaman içindeki seyri, “giderek genişleyen bir farklılık üçgeni” şeklinde olmalıdır. Dolayısıyla farklılık üçgeni, bir “V” şekline benzer duruş sergilemelidir.
Ancak fosil kayıtları Darwinizm’in bu öngörülerinin hepsinin temelden yanlış olduğunu göstermektedir:
Hayat ağacı bir üçgen formunda düşünülürse, biyolojik çeşitliliğin zaman içindeki seyri, “giderek genişleyen bir farklılık üçgeni” şeklinde olmalıdır. Dolayısıyla farklılık üçgeni, bir “V” şekline benzer duruş sergilemelidir.
Ancak fosil kayıtları Darwinizm’in bu öngörülerinin hepsinin temelden yanlış olduğunu göstermektedir:
Darwin’e yalanlama 1: Biyolojik kategorilerin
fosil kayıtlarında belirme yönü “aşağıdan yukarıya” doğru değil,
“yukarıdan-aşağıya” doğru bir seyir izlemiş ve önce filumlar oluşmuştur.
Fosil kayıtlarının bu konuyla ilgili gerçeği “önce
filumlar” şeklindedir. Önce filumlar var olmuş, tür gibi daha küçük
kategorilerin ortaya çıkışı daha sonra gerçekleşmiştir. Araştırmacılar
D. H. Erwin, J. W. Valentine ve J. J. Sepkowski’nin çeşitlenmeyle ilgili
karşılaştırmalı çalışmalarında vardıkları sonuç, bu gerçeği doğrular
niteliktedir:
Fosil kayıtları filumların
çeşitlenmesinin sınıflarınkinden, sınıfların çeşitlenmesinin
takımlarınkinden, takımların çeşitlenmesinin ise ailelerinkinden önce
olduğunu göstermektedir… Yüksek kategoriler, daha alt kategorilerin
birikimi sürecinde ortaya çıkmış görünmemektedirler.158
Darwin, sınıf ve aile gibi daha alt kategorilerin
zamanla çeşitleneceğini, tek bir filumdan çeşitlenen türlerin farklı
filumları ortaya çıkaracağını iddia etmekle, “aşağıdan yukarıya” bir
gelişim varsaymıştır. Oysa Kambriyen patlaması, bilim yazarı Roger
Lewin’in belirttiği gibi, tam tersi bir durum ortaya koymaktadır:
Yüksek kategorilerin oluşmasında
birkaç muhtemel şekil vardır. Bunlardan en önemli ikisi
aşağıdan-yukarıya ve yukarıdan-aşağıya olan yaklaşımlardır. İkincisinde
evrimsel yenilikler küçük küçük ilerlemelerle gerçekleşir… Kambriyen
patlaması ikinci şekille, yukarıdan aşağıya olanla uyumludur.159
Biyolojik kategorilerin fosil kayıtlarında belirme
yönü “yukarıdan-aşağı” doğru bir seyir izlemiştir. Dahası, uzun zaman
aralıkları içinde aşamalarla çoğalması gereken filum sayısı gitgide
azalmıştır. Kambriyen’de birbirinden farklı 50 filum ortaya çıkmış
olmasına rağmen, günümüzde korunan filum sayısı 35 civarındadır. (Bkz.
Fosiller İnceleniyor bölümü) Bu gerçekler karşısında Darwin’in
varsayımları, fosil kayıtlarının gerçekleri karşısında kelimenin tam
anlamıyla “altüst” olmuş, paleontoloji biliminin bulguları teorisini,
kesin ve net olarak geçersiz kılmıştır.
Darwin’e yalanlama 2: Farklılık üçgeni Darwin’in iddia ettiğinin tamamen zıttıdır.
Darwin, giderek dallanan hayat ağacı grafiğinde
yaşamın, “giderek genişleyen bir farklılık üçgeni” şeklinde
çeşitleneceğini varsaymıştır. Oysa canlılık, giderek genişleyip, çeşitlenmemekte, aksine çok çeşitli başlayıp giderek daralmaktadır. Berkeley,
California Üniversitesi profesörü Philip Johnson, paleontolojinin
ortaya koyduğu bu gerçeğin, Darwinizm’le olan açık çelişkisini şöyle
açıklamaktadır:
Darwinist teori, canlılığın bir tür
“giderek genişleyen bir farklılık üçgeni” içinde geliştiğini öngörür.
Buna göre canlılık, ilk canlı organizmadan ya da ilk hayvan türünden
başlayarak, giderek farklılaşmış ve biyolojik sınıflandırmanın daha
yüksek kategorilerini oluşturmuş olmalıdır. Ama hayvan fosilleri bizlere
bu üçgenin gerçekte baş aşağı durduğunu göstermektedir: Filumlar henüz
ilk anda hep birlikte vardır, sonra giderek sayıları azalır.160
Böylece Darwin yalanlanmıştır. Farklılık üçgeni “
“, artık düz bir çizgi “_” şeklinde durmaktadır
Böylece Darwin yalanlanmıştır. Farklılık üçgeni “
Darwin’in ünlü “hayat ağacının” açıkça bir yalandan
ibaret olması, hem teorinin kendisi hem de teorinin destekçileri
açısından büyük bir hayal kırıklığıdır. Jonathan Wells, Icons of Evolution (Evrimin İkonları) isimli kitabında bu gerçeği şu şekilde ifade etmiştir:
Biyolojik hiyerarşinin üst
basamakları önce ortaya çıktığından, Kambriyen patlamasının Darwin’in
hayat ağacının baş aşağı çevrildiği söylenebilir. Eğer botanik bir
analojinin yapılması uygun düşseydi, ona ağaçtan çok çimenlik demek
doğru olurdu. Yine de evrimci biyologlar Darwin teoremini terk etmeye
isteksiz görünmektedirler. Çoğu, Kambriyen fosillerinden elde edilen
kanıtları hesap dışı tutmaktadır.161
Yaşam, Kambriyen patlaması ile aniden ve mükemmel bir
çeşitlilikle oluşmuştur. Darwinistlerin iddia ettikleri gibi, tek bir
bakteriden gitgide değişime uğrayan ve sonunda insana kadar ulaşan bir
evrim sürecinin olmadığı açıktır. Darwin’in hayat ağacı, bir anda yok
olup silinmiştir.
Kambriyen Patlaması, Darwin’e Göre, Evrim Teorisi İçin Öldürücü Bir Darbedir
Kambriyen Patlaması, Darwin’e Göre, Evrim Teorisi İçin Öldürücü Bir Darbedir
Fosil kayıtları Darwin için
rahatlatıcı değil sıkıntılıydı. Hiçbir şey onu Kambriyen Patlaması’ndan,
neredeyse tüm kompleks organik tasarımların, eş zamanlı ortaya
çıkışından daha çok huzursuz etmemişti.162 (Stephen J. Gould, paleontolog, Harvard Üniversitesi)
Darwin döneminde Kambriyen patlaması, yeni
keşfedilmiş bir gerçekti. Canlıların oldukça ağır aşamalarla rastgele
ortaya çıktıklarını iddia eden bir biyolog için beklenmedik ve oldukça
şaşırtıcı bir olaydı. Darwin bunu, Türlerin Kökeni adlı kitabında ciddi bir zorluk olarak tanımlamıştı:
Bununla bağlantılı başka bir zorluk
daha vardır ki bu çok daha ciddidir. Hayvanlar aleminin çeşitli temel
bölümlerine ait türler, bilinen en alt fosil katmanlarında aniden ortaya
çıkmıştır.163
Bir başka sözünde ise Darwin, bu konuda teorisine uygun bir açıklama yapamayacağını açıkça itiraf etmişti:
Bir başka sözünde ise Darwin, bu konuda teorisine uygun bir açıklama yapamayacağını açıkça itiraf etmişti:
Kambriyen sisteminden öncesine ait
varsayılan en eski dönemlere ait zengin fosil kalıntılarını neden
bulamadığımız sorusuna, tatmin edici hiçbir cevap veremem.164
Normal şartlarda böylesine büyük bir gerçeğin evrim
teorisini rafa kaldırması, evrim destekçilerini tamamen susturması
beklenirdi. Ancak Darwin için, bu şekilde olmadı. O, ileride,
Kambriyen’de ortaya çıkan bu olağanüstü çeşitliliğe bir açıklama
getirileceğini umuyordu. Ama eğer bir açıklama bulunamazsa, yani fosil
kayıtları beklenen ara geçiş örneklerini vermezse, bunun teorisi için
öldürücü olduğunu da açıkça kabul etmişti:
Türlerin tüm gruplarının belirli
formlarda aniden ortaya çıkışları gibi beklenmedik bir olay, pek çok
paleontolog tarafından – örneğin Agassiz, Pictet ve Sedgwick gibi –
türler arası mutasyon inancına, ölümcül bir itiraz olarak ileri
sürüldü. Eğer aynı soya veya aileye ait sayısız tür, gerçekten
yaşama bir kerede başladılarsa, bu gerçek, doğal seleksiyon yoluyla
evrim teorisi için öldürücü olacaktır.165
Darwin’in bu itirafı, şu anda evrim teorisinin
geçersizliğinin, Darwin’in dilinden bir ifadesidir. Darwin’in ileride
bulunmasını beklediği ara geçiş örnekleri bulunamamıştır. Sayısız türün,
yaşama bir kerede, herhangi bir evrim süreci olmadan başladıkları
gerçeği açıktır. 50 ayrı filumun bir arada, sadece tek hücreli
canlıların hakim olması gereken bir dönemde yaşamış olmaları, bu
öldürücü darbe için yeterli bir sebeptir.
Göklerde ve yerde olan (herkesin ve herşeyin)
tümü Rahman (olan Allah)a, yalnızca kul olarak gelecektir. Andolsun,
onların tümünü kuşatmış ve onları sayı olarak saymış bulunmaktadır. Ve
onların hepsi, kıyamet günü O’na, ‘yapayalnız, tek başlarına’
geleceklerdir.
(Meryem Suresi, 93-95) |
Basitten Komplekse Gelişim Hikayesi Bir Aldatmacadır
Darwin’in teorisi, günümüz yaşam formlarındaki tüm
kompleksliğin, milyonlarca yıl sürdüğü farz edilen, hayali evrim
sürecinde ortaya çıktığını iddia ediyordu. Bir yunusun sonar sistemi,
bukalemunun dili, kuşun kanadı veya bir ahtopotun kolları gibi kompleks
yapılar bu varsayıma göre daha alt sistemlerden aşama aşama ortaya
çıkmış olmalıydı. Teori, hayali evrim sürecinin başlangıç noktasına, bu
kompleks sistemlerden hiçbirine sahip olmayan, hayali ilk hücreyi
yerleştiriyordu. Dolayısıyla, Darwinizm’e göre, yaşam formlarının iddia
edilen evrimi, doğa tarihi boyunca sürekli basitten komplekse doğru bir
gelişim göstermiş olmalıydı. Ancak Kambriyen patlaması bu iddiayı kesin
olarak geçersiz kıldı.
Bir yunusun sonar sistemi, bukalemunun dili, kuşun kanadı veya bir ahtopotun kolları gibi kompleks yapılar, Darwinist varsayıma göre daha alt sistemlerden aşama aşama ortaya çıkmış olmalıydı. Teori, hayali evrim sürecinin başlangıç noktasına, bu kompleks sistemlerden hiçbirine sahip olmayan hayali ilk hücreyi yerleştiriyordu. Dolayısıyla, Darwinizm’e göre yaşam formlarının iddia edilen evrimi, doğa tarihi boyunca bir tür komplekslik merdiveni tırmanmış olmalıydı. Ancak Kambriyen patlaması bu iddiayı kesin olarak geçersiz kıldı. Bu dönemde ortaya çıkan çok hücreli yaşam formları zaten son derece kompleks yapıda bulunuyorlardı. |
Öncelikle Kambriyen döneminde ortaya çıkan canlılar,
zaten son derece kompleks yapıda bulunuyorlardı. Biyokimyager D. B.
Gower, bu gerçeği şöyle açıklamaktaydı:
En eski kayalarda, ilkel
canlılardan gelişmiş formlara doğru, kademeli gelişimleri içeren, seri
fosilleri bulamıyoruz. Bunun yerine en eski kayalarda, aniden ortaya
çıkan, gelişmiş türlerle karşılaşıyoruz.166
İkincisi, canlıların fosil kaydı, Kambriyen sonrası
dönemde yaşamış türlerde de, Darwin’in kademeli gelişim modeliyle
zıttı; aşamalı bir gelişim göstermiyordu. 20. yüzyılın önde gelen
paleontologlarından George Gaylord Simpson bunu şöyle ifade etmişti:
Bilinen fosil kaydının bir özelliği
şudur ki, birçok kategori aniden ortaya çıkar. Şurası artık bir kural
haline gelmiştir ki bu kategoriler, Darwin’in evrimle ilgili genel
inancının aksine, birbirlerinden son derece küçük değişikliklere sahip
olan, öncüllerin serisi sonucunda ortaya çıkmazlar.167
Üçüncüsü evrimciler tüm arayışlarına karşın, fosil
kayıtlarında herhangi bir biyolojik kompleksliğin, evrimle ortaya
çıktığına dair en küçük bir kanıt dahi bulamadılar. Darwinizm’in 20.
yüzyıldaki en etkili savunucularından biri ve Harvard Üniversitesi
zooloğu olan Ernst Mayr, evrimcilerin bu çaresizliğini şöyle itiraf
etmiştir:
Aşamalar sonucu evrimsel bir yeniliğin ortaya çıktığına dair açık bir kanıt yoktur.168
Komplekslik üzerine araştırmalar yapan evrimci Kevin Kelly ise aynı konuda şu itirafta bulunmaktadır:
Henüz hiç kimse, fosil
kayıtlarında, gerçek yaşamda veya bilgisayar yaşamında, doğal
seleksiyonun, kompleksliği bir sonraki seviyeye taşımasından kaynaklanan
geçiş anlarına şahit olmamıştır.169
Yaşam, zaten kompleks varlıklarla başlamıştı.
Kompleksliğin evrimsel olarak arttığına dair hiçbir kanıt ise yoktu.
Dolayısıyla doğa tarihi boyunca küçükten büyüğe doğru ilerleyen bir tür
komplekslik merdiveni iddiası bir aldatmacaydı. Böylece kompleksliğin
doğa tarihinde ortaya koyduğu seyrin, Darwinist senaryo ile taban tabana
çeliştiği ortaya çıkmıştır. Fosil tabakaları hakkında uzman kuruluş
olan, Amerikan Jeoloji Enstitüsü’nün yayınlarından birinde bu konuyla
ilgili olarak şu itiraf yer alır:
Evrimin, giderek daha gelişmiş
formlardan meydana gelen, bir merdiven gibi, günümüze doğru ulaştığını
öne süren Darwinci görüş, kanıtlara dayanmamaktadır.170
“ilk trilobitlerin gözlerindeki komplekslik ve görüş keskinliğine sonraki hiçbir arthropod ulaşabilmiş değildir.” Stephen J. Gould |
Kompleksliğin, daha basit yapılardan gelişmiş
olabileceği iddiasına kanıt toplamaya çalışan bilim adamları, bunun tam
tersi durumlarla karşılaşmışlardır. Örneğin omurgalı çenesi, her parçası
son derece hassas bir şekilde işlev gören kompleks bir yapıdır. Bu
kompleks yapı, Darwinizm’e göre hayali evrim ağacının, alt dallarında
bulunan balıklarda daha basit yapıda olmalı, sonraki omurgalılarda ise
daha evrimleşmiş olmalıdır. Ama gerçekler bunun tam aksidir:
Omurgalıların hayali evrim ağacında aşağılarda yer alan balıklarda,
omurga daha gelişmiş durumdadır. Amerikan Doğa Tarihi Müzesi
Paleontoloji bölümünden John G. Maisey bu gerçeği şöyle ifade eder:
Evrimsel merdivenimizde aşağıya
doğru indiğimizde çene yapısı daha az yerine daha çok kompleks bir hal
alır ve balıklarda çene gerçekten de ayrıntılıdır.171
Bu konuda başka bir önemli örnek de, soyu tükenmiş
bir eklembacaklı olan trilobitin gözüdür. En eski hayvanlardan birinin
bedeninde bulunan bu organın kompleksliğine sonraki hiçbir eklembacaklı
erişememiştir. Bu durum sadece trilobite has da değildir. Hiçbir canlı
soyu, Darwinizm’in varsaydığı gibi bir gelişim şeklini kanıtlayacak
fosil kanıtlara sahip değildir. Stephen J. Gould bu konuda şunları
yazmıştır:
İlk trilobitlerin gözlerindeki
komplekslik ve görüş keskinliğine sonraki hiçbir arthropod ulaşabilmiş
değildir… Yaşamın tarihinde açık bir gelişim yönü bulmadaki
başarısızlığı, fosil kaydının en şaşırtıcı gerçeği olarak görüyorum.172
Fosil kayıtları, paleontologlara devamlı olarak,
Darwin’in teorisinin bilimsel gerçeklerle ne denli büyük bir çelişki
ortaya koyduğunu öğretmiştir. Harvard Üniversitesi Evrimsel biyoloğu Dr.
Ernst Mayr’ın itiraf ettiği gibi:
Paleontologlar, uzun süredir Darwin’in küçük aşamalarla değişim şartının, paleontolojinin bulguları ile çeliştiğinin farkında.173
Yukarıdaki ifadelerden de anlaşıldığı gibi yaşam
formlarının doğa tarihi, Darwinizm’le asla açıklanamamaktadır. Kambriyen
patlamasında sergilenen komplekslik, zaten son derece ileri
seviyededir. Sonraki dönemlerde de canlılar, basitten komplekse doğru
gelişmemiş, Yüce Allah onları ilk yarattığından beri aynen
korunmuşlardır.
Hayali Evrim Mekanizmaları İflas Etmiştir
Hayali Evrim Mekanizmaları İflas Etmiştir
Darwin, genetik varyasyon ve doğal seleksiyonu,
hayali evrim sürecinin mekanizmaları olarak önerdiğinde yaşamın basit
temellere dayandığını varsaymış, içinde bulunduğu dönemin ilkel bilimsel
ortamında, hücredeki kompleksliğin boyutlarını tahmin dahi edememişti.
Ancak moleküler biyoloji alanında 20. yüzyılın ikinci yarısında yaşanan
gelişmeler, hücrenin kompleks yapısını aydınlattı. Hücrede en ileri
teknolojilerle dahi taklit edilemeyen komplekslikler bulunduğu, yaşamın
en temel seviyede dahi tesadüf iddiasını reddettiği ortaya çıktı. Bu,
doğal seleksiyon yoluyla evrimleşme iddiasını tamamen ortadan
kaldırıyordu. Biyokimya profesörü Garret Vanderkooi bu süreci şöyle
açıklar:
Geçmişte evrimciler, yaşamın kökeni
probleminin, biyokimya isimli yeni bilim tarafından çözüleceğinden
emindiler. Oysa umduklarının tam aksi oldu. Canlı maddenin kimyasal
yapısı ve organizasyonu hakkında öğrenilenler arttıkça, bunların daha
alt formlardan doğal süreçlerle nasıl gelişmiş olabileceği konusunda
spekülasyon yapmak zorlaştı. Bilimsel bir bakış açısından, evrim
Darwin’in gününde makul bir hipotez olmuş olabilir ancak şimdi artık,
moleküler biyolojideki gelişmeler nedeniyle tamamen savunulmaz hale
geldi.174
Doğal seleksiyon ve mutasyon ikilisinin, hayali
evrimin hiçbir şekilde sebebi olmadıklarının anlaşılmasında, bir koldan
moleküler biyoloji alanındaki bu gelişmeler, diğer bir koldan da
Kambriyen patlamasıyla ilgili anlayışın ilerlemesi temel rol oynadı.
Kambriyen patlamasıyla ilgili gerçeklerin ortaya çıkmaya başladığı
1980′li yıllara gelmeden çok önce, moleküler biyoloji, mutasyon ve doğal
seleksiyonun evrimleştirici hiçbir gücü olmadığını ortaya çıkarmıştı.
Darwinistler, canlılar alemindeki genetik varyasyonun hayali evrimsel
mekanizmasının, mutasyonlar olduğunu iddia etmişler, ancak bunların
organizma üzerindeki etkisinin daima yıkıcı olduğu ortaya çıkmıştı.
Kısaca hatırlayacak olursak, mutasyonlar genlerdeki
nükleotid diziliminde meydana gelen rastlantısal değişimlerdir. Bir
canlının bedeni, DNA’sındaki genetik plana göre inşa edilir. Bu plan ise
DNA üzerinde sıralanan nükleotidlerle kodlanmıştır. Canlıların DNA’ları
ciltler dolusu ansiklopedik bilgi içerir. Her bir proteinin yapısı, çok
özel bir nükleotid dizilimine dayalıdır ve bir hücrede on binlerce
protein bulunur. Rastlantısal değişimlerden ibaret olan mutasyonların
böyle yüklü miktarda genetik bilgiyi meydana getirebilecek hiçbir
kapasitesi bulunmamaktadır. Fransız Bilimler Akademisi’nin eski başkanı
Pierre Paul Grassé’nin mutasyonlar hakkında yaptığı yorum, bu noktada
oldukça açıklayıcıdır. Grassé, mutasyonları “yazılı bir metnin kopyalanması sırasında yapılan harf hataları”na
benzetmiştir. Ve harf hatası gibi mutasyonlar da bilgi oluşturmaz,
aksine var olan bilgiyi bozar. Grassé bu olguyu şöyle açıklamıştır:
Mutasyonlar, zaman içinde son
derece düzensiz biçimde meydana gelirler. Birbirlerini tamamlayıcı bir
özellikleri yoktur ve birbirini izleyen nesiller üzerinde, belirli bir
yöne doğru birikmiş bir etkileri olmaz. Zaten var olan yapıyı
değiştirirler, ama bunu tamamen düzensiz bir biçimde yaparlar… Bir canlı
vücudunda çok küçük bile olsa, bir düzensizlik oluştuğunda ise, bunun
sonucu ölüm olur. Yaşam olgusu ile anarşi (düzensizlik) arasında hiçbir
olası uzlaşma yoktur.175
İşte bu nedenle, yine Grassé’nin
ifadesiyle “mutasyonlar ne kadar çok sayıda olursa olsunlar, herhangi
bir evrim meydana getirmezler.” 176
Grassé bunları 1977 yılında yayınladığı kitabında
ilan ediyordu. O dönemde doğal seleksiyonun da hiçbir şekilde canlıları
evrimleştirici bir mekanizma olmadığı gayet iyi biliniyordu. Örneğin
İngiltere Doğa Tarihi Müzesi baş paleontoloğu Colin Patterson, 1982
yılında şunları söylüyordu:
Hiç kimse doğal seleksiyon
mekanizmalarıyla yeni bir tür üretememiştir. Hiç kimse böyle bir şeyin
yakınına bile yaklaşamamıştır. Bugün neo-Darwinizm’in en çok tartışılan
konusu da budur. 177
Kısacası 1980′li yıllarda Darwinizm’in doğal
seleksiyon ve rastgele mutasyon mekanizmaları, hiçbir işlev veya
faydaları olmadığı halde, alternatifleri bulunmadığı için dükkanda
sergilenen hurda antikalar gibiydiler.
Bu dönemde Burgess Shale ile ilgili gerçeklerin
ortaya çıkması ve sonra yeni Kambriyen yataklarının bulunması, Darwinizm
aleyhinde yeni bir veri dalgasının kaynağı oldu. Moleküler biyolojinin
bulgularıyla sarsılan Darwinizm dünyası, bu defa paleontolojinin açtığı
ateş altındaydı. Kambriyen patlamasında hayvanlar zaten çok kompleks
yapılarla ortaya çıkmıştı. Günümüzün tüm filumları o dönemde ortaya
çıkmıştı. Bunların sayısı günümüze kadar artmamış, azalmıştı. Filumlar,
türlerden daha önce çeşitlenmişti. Kambriyen patlamasının bu
gerçekleri, doğa tarihiyle ilgili Darwinist yorumların geçersizliğini
kesin olarak ortaya koydu.
Burgess Shale canlıları, birbirlerinden farklı vücut yapılarına sahip oldukları gibi, birbirlerinden farklı yaşam şekillerine de sahiptiler. Bu canlıların, tek bir tanesinin, tek bir hücresini bile oluşturacak evrimsel bir mekanizma yoktur. Darwinizm, Kambriyen canlıları gerçeği karşısında tamamen iflas etmiştir. |
Ancak 1990′larda
anlaşılan bir başka Kambriyen gerçeği vardı ki, Darwinizm’i bir başka
yerden, mekanizmalardan vurdu. Bu, hassas zirkon tarihlendirmeleriyle
pekişen “az zamana karşın çok komplekslik” paradoksuydu. Hayvanlar
aleminin tüm filumları, sadece beş milyon yıllık bir sürede ortaya
çıkmıştı. Hatta James Valentine, brachiopoda filumunun ortaya çıkışının 5
milyon yıldan çok daha az, muhtemelen 1 milyondan da az bir sürede
tamamlanmış olabileceğini tahmin ediyordu.178 Valentine’ın bazı durumlarda sadece birkaç yüz bin yıllık sürelerden söz ettiği dahi oluyordu.179
Prekambriyen’de tek hücreliler ve hiçbir kompleks
organa sahip olmayan Ediacaran canlıları vardı. Bunlar üç tane filum
yapıyordu. Bunlara, günümüzden 530 milyon ila 525 milyon yıl önceki beş
milyon yıllık dönemde, 45′in üzerinde filum eklendi. Sadece beş milyon
yılda, daha önce hiçbir örneği bulunmayan göz, anten, bacak, mide, gibi
organlar; bağışıklık sistemleri, sinir sistemleri, fizyolojik sistemler,
gelişimsel sistemler, ve kompleks ekosistemler eklendi. Üstelik bu, tek
bir lokal alanda değil, dünya çapında görülen bir yayılımdı. Darwin,
geniş çaplı tesadüfi değişimlerin kompleks sistemlerdeki yıkıcı etkisini
bildiğinden, sadece çok küçük değişimlere izin vermiş, hayali evrim
sürecini, yeni türleri ancak çok uzun zamanlarda, dünyanın tarihinin
büyük kısmında üretebilecek gibi kurgulamıştı. Dünya tarihinin yaklaşık
binde biri kadar olan bir zaman diliminde hayvanlar aleminin tüm
filumlarının aniden kurulması, doğal seleksiyon ve mutasyonların bu ağır
işleyişiyle izah edilebilecek bir durum değildi.
Darwinistler, mutasyonların henüz tek bir yeni
protein ortaya çıkarmadığını, bunların genetik bilgi üzerindeki
etkisinin daima yıkıcı olduğunu gayet iyi biliyorlardı. Yaşamın
kompleksliği alanında elde edilen bulgular, mutasyon senaryosunu
savunmayı gitgide zorlaştırdı. Kambriyen patlaması buna bir de zaman
problemini ekledi. 5 milyon yıla indirgenen patlama süresi, kıskacı daha
da daralttı. Doğal seleksiyon mekanizmasının herhangi bir evrim
sağlayamayacağı zaten anlaşılmıştı. Şimdi ise, Kambriyen patlamasındaki
genetik bilgi artışının mutasyonlarla gerçekleşmesinin, matematiksel bir
imkansızlık olduğu ortaya çıkmış oluyordu. Yani evrimin hayali
mekanizmalarıyla evrim senaryosu, bir aldatmacadan ibaretti.
Japon bilim adamı Susumo Ohno, Proceedings of the National Academy of Sciences dergisinde, Kambriyen patlamasının, mutasyon senaryosunu geçersiz kıldığını şöyle açıklıyordu:
Rastgele meydana gelen mutasyon
oranının yılda, baz çifti başına 10-9 olduğunu varsayarak ve doğal
seleksiyonun negatif etkilerini de göz önünde bulundurarak, DNA baz
dizilerinde %1′lik bir değişiklik olabilmesi için 10 milyon yıla ihtiyaç
vardır. Evrimsel zamanda ise 6-10 milyon yıl göz kırpması kadar
kısadır. Hayvanlar aleminin neredeyse tüm filumlarının aniden ortaya
çıkışını gösteren Kambriyen patlamasının 6-10 milyon yıllık bir zaman
arasında meydana gelmesinin ise kesinlikle genlerdeki mutasyonlara bağlı
değişimlerle açıklanması mümkün değildir.180
Günümüzde hiçbir evrimci, Kambriyen patlamasının
Darwinizm’in doğal seleksiyon-mutasyon ikilisiyle açıklanabilir olduğunu
iddia etmemektedir. Aksine, evrimci uzmanlar Kambriyen patlamasıyla
ilgili bulgular karşısında Darwinizm’in mekanizmalarının geçersizliğini
açıkça ifade etmektedirler. Modern bilim, bu mekanizmaların
geçerliliğinin bulunmadığını açıkça ortaya koymuştur. Bunlardan hala
medet ummaya çalışan Darwinistler, Kambriyen patlaması karşısında gerçek
bir acizlik durumu yaşamaktadırlar. Evrimcilerin tüm çabası,
karanlıklar içinde çırpınmaktan ibarettir.
Yüce Allah Enam Suresi’ndeki bir ayette şöyle bildirir:
Bizim ayetlerimizi yalan sayanlar karanlıklar
içinde sağırdırlar, dilsizdirler. Allah, kimi dilerse onu
şaşırtıp-saptırır, kimi dilerse de onu dosdoğru yol üzerinde kılar.
(Enam Suresi, 39)
Evrim Bir Aldatmacadır, Kambriyen Patlaması Bunu Açıkça İlan Eder
Evrim Bir Aldatmacadır, Kambriyen Patlaması Bunu Açıkça İlan Eder
Bir kişi, küçük veya büyük herhangi
bir hayvan veya bitki grubunu rastgele bir şekilde seçsin. Daha sonra
bir kütüphaneye gitsin. Gösterdiği büyük sabır sonucunda yetenekli bir
yazarın bu formun evrimsel bir kökeninin bilinmediğine dair ifadesini
bulacaktır.181
Evrim teorisinin temeli tümüyle ideolojik bir inanca
dayanır. Yaratılış gerçeğine itiraz olarak ortaya atılmıştır ve dünya
çapında her ne kadar spekülasyonlarla yaygınlaştırılsa da, zamanla
teorinin gerçeklere dayanmadığı, bilimsel delillerle desteklenmediği
anlaşılmıştır. İşte bu nedenle Darwinistler, bu ideolojik inancı ayakta
tutabilmek, insanlara teorinin doğru olduğu izlenimi verip onları
yanıltabilmek için sahtekarlıklara başvururlar. Evrim teorisinin tarihi,
sahte fosillerin birbirine yapıştırılıp sergilendiği, dinozor
fosillerine tüy eklendiği, tek bir diş fosilinden hayali ara geçiş
canlılarının rekonstrüksiyonlarının çizildiği, sahte at serilerinin
oluşturulduğu ve sahte embriyo çizimlerinin yapıldığı sayısız
sahtekarlık örneği ile doludur.
Ancak Kambriyen patlaması ile ortaya çıkan olağanüstü
canlı yaşamı, evrimcilerin her türlü spekülasyonunu ve sahtekarlığını
ortadan kaldıracak kadar büyük bir olaydır. Tüm deliller öylesine
belirgin, öylesine fazla sayıda ve öylesine mükemmel haldedir ki,
evrimcilerin bu gerçeği örtbas edebilecekleri, fosil kayıtlarındaki
eksiklikleri delil gösterebilecekleri bir durum oluşamamaktadır.
Kambriyen patlamasına uzun yıllardır açıklama getirmeye çalışan ve bu
uğurda Hox genleri gibi başarısız bir teori ortaya atan evrimci James
Valentine ve Douglas Erwin, bunu açıklıkla itiraf etmişlerdir:
Şu anda elimizde bulunan Kambriyen
kayalıkları (elimizde oldukça fazla vardır), aynı zaman aralığındaki
benzer tortul bölgeler kadar tamamlanmış durumdadır. Patlama gerçektir.
Bu, fosil kayıtlarındaki eksiklerle örtülemeyecek kadar büyüktür.182
Aslında, canlıların evrim geçirmemiş olduklarının
evrimciler de farkındadırlar. Dolayısıyla sahte bir teoriyi ayakta
tutabilmek için insanlara sahte deliller sunmaları, insanları
aldatmaları gerekmektedir. Bunu o kadar yaygın şekilde yaparlar ki,
evrimi yalanlayan her yeni bulgunun etkisini, sahte delillerle ortadan
kaldırmaya çalışırlar. Ancak Kambriyen patlamasına benzer olağanüstü
gerçekler karşısında bocalarlar ve bu konuda aldatmaya dayalı sahte
deliller, gerçek dışı iddialar bile öne süremezler.
Kambriyen Gerçeği Darwinizm’in Dogmatizmini Yeniden Gözler Önüne Sermiştir
Kambriyen Gerçeği Darwinizm’in Dogmatizmini Yeniden Gözler Önüne Sermiştir
Kambriyen patlaması, Darwinizm’e olan bağlılığı ile bilinen Scientific American dergisinde yayınlanmış bir makalede, “evrim biyolojisinin en derin paradoksu” olarak nitelendirilmiştir.183 Kambriyen
patlaması, evrimcilerin bakış açılarını oturttukları temel
varsayımların tümünü geçersiz kılmıştır. (Basitten komplekse gelişim,
ara-form iddiası, önce türlerin çeşitleneceği iddiası ve mekanizmalarla
ilgili varsayım vs.). Diğer yandan Darwinistler teorilerini bir dogma,
doğanın bir kanunu olarak benimsemişlerdir. Bu körü körüne inançları
sebebiyle kanıtlarla teorinin çeliştiği yerde teoriyi değil, daima
kanıtları sorgulamayı alışkanlık haline getirmişlerdir.
Körü kürüne benimsedikleri evrim teorisi, dünya
görüşlerini öylesine ele geçirmiştir ki, bu düşünceyle ilgili en küçük
şüphe duygusuna kapılmaları dahi neredeyse imkansız olmaktadır. Durum
öylesine vahimdir ki, Darwinizm hakkında şüpheyle baktıkları tek şey,
Darwinist teoriye şüpheyle bakanlardır!
Bilim tarihçisi Margorie Grene, Darwinistlerin bu kapalı zihin yapısını şöyle ifade etmiştir:
Darwinizm, bir bilim dinidir ve
insanların zihnini ele geçirmektedir… Değiştirilmiş ama karakteristik
olarak hala Darwinci olan teori, yandaşlarınca dinsel bir ihtirasla vaaz
edilen bir Ortodoksluk haline gelmiştir ve teorinin yandaşları
görüşlerinden, sadece bilimsel inançta ermiş olmayan, birkaç bozguncunun
şüphe duyduğunu düşünmektedirler.184
İşte Darwinistler, Kambriyen patlaması gibi tüm
yönleriyle evrimin anti-tezini haykıran bir olayı ele alırken dahi bu
kapalı zihin yapısını korumakta, körü körüne inançlarını asla
sorgulamamaktadırlar. Kambriyen patlaması bilimsel bir gerçektir.
Dolayısıyla bunun sonuçlarını kabullenmeyi reddeden bir anlayış,
gerçekçilikten tamamen uzak ve dogmatiktir. Bu anlayışın Darwinistleri,
bilim dışı davranışlara itmesi de kaçınılmaz olmaktadır.
Kuşkusuz bunların başında Walcott’un kanıtları örtbas
edişi gelmektedir. Walcott, akademik açıdan bilgili ve yetenekli bir
bilim adamıydı. 27 yıl hizmet ettiği Amerikan Jeoloji Araştırmaları’nın
12 yıl boyunca başkanı olarak çalışmıştı. Daha sonra Amerika’nın en
köklü ve saygın bilimsel kurumlarından Smithsonian Institution’ın tam 20
yıl boyunca yöneticiliğini yürütmüştü. Üstelik Ulusal Bilimler
Akademisi’nin başkanlığına kadar yükselmişti. Bu kariyeri onu Amerikan
tarihinin en önemli bilimsel simalarından biri yapıyordu.
Hamd, gökleri ve yeri yaratan, karanlıkları
ve aydınlığı (nuru) kılan Allah’adır. (Bundan) Sonra bile, inkar
edenler, Rablerine (bir takım varlıkları ve güçleri) denk tutuyorlar.
(Enam Suresi, 1) |
Ama tüm bilgi ve tecrübesine
rağmen, Burgess Shale’deki fosillere karşı eşi güç bulunur bir körlük
sergilemişti. Birçok Burgess Shale canlısı bilim için, yepyeni
filumların varlığını haber veriyordu. Bunları yeni filumlarda ele almak,
bilinen filumlara başkalarını eklemenin gerektiği, gün gibi ortadaydı.
Ama Walcott, paleontologlar tarafından “yaşam tarihinde en göze çarpan
ve kafa karıştıran olay”185 olarak
anılan Kambriyen patlamasını görmezden geldi. Yeni filumlar
isimlendirmek yerine, fosilleri var olan filumların kalıbına uydurmaya
çalıştı. Bu son derece yüzeysel, bir o kadar da zorlama bir yorumdu.
Paleontoloji dünyası, Walcott’un yorumlarının ne denli çürük ve çarpık
olduğunu, Morris ve ekibinin çalışmalarının yanı sıra, Harvard
Üniversitesi’nden paleontolog Stephen J. Gould’un ödüllü kitabı Wonderful Life (Harika
Yaşam – 1989) sayesinde anladı. Walcott’un not ve fotoğraflarını birer
birer inceleyen Gould, bu kitabında onu yoğun olarak eleştirdi. Burgess
Shale’deki olağanüstü duruma karşı Darwinist ön yargıları sebebiyle
körleştiğini yazdı. Walcott, Darwinist senaryoya saplantılı bağlılığı
sebebiyle gözünün önündeki gerçekleri değil, zihninde yaşattığı hikayeyi
anlatmıştı.
Aslında Walcott sadece bir başlangıçtı. Günümüz
evrimci bilim adamları da Kambriyen patlaması karşısında gösterdikleri
performansla bu bilimsellikten uzak tutumu sürdürdüler. Darwinistlerin
bu dogmatizmi, Kambriyen patlamasının süresini sadece beş milyon yıla
indirgeyen zirkon tarihlendirmeleri karşısında bile değişmemişti.
Darwinistler akıl, bilim ve mantığın gerektirdiği çok
kolay bir şeyi, bu çok güçlü kanıtları takip edip sonuçlarını
kabullenme işini başaramamaktadırlar. Konu kendi dünya görüşleri olunca
bilimsel şüpheciliği hemen bir yana bırakmaktadırlar.
“Bilimde şüphecilik esastır” mantığı, bilimsel
ilerlemenin ancak şüphecilik üzerine gerçekleşebileceği üzerine kurulmuş
bir felsefedir. Eğer bilimde şüphecilik esassa, Darwinistlerin,
tesadüflerin her şeyi meydana getirdiğine inandıkları gibi, her şeyi
Allah’ın yarattığına da ihtimal vermeleri gerekir. Madem bilimde
şüphecilik gerekiyor, bu durumda canlı varlıkları Allah’ın yarattığına
%50 ihtimal vermeleri gerekir. Ama ısrarla bundan kaçındıkları
görülmektedir. Darwinistler Kambriyen patlamasıyla ilgili evrimsel
kökenleri en baştan varsaymaktadırlar çünkü özel yaratılış ihtimalini en
baştan reddetmektedirler. Ve bunca araştırma ve zahmet sonucunda,
Kambriyen patlaması hakkında edinilen bilgilerin ortaya koyduğu
yaratılış gerçeği sonucunu, ısrarla gözardı etmektedirler. Bilim onlara
“açıklama” verdiği halde onlar, “görmezlikten gelmeyi” tercih
etmektedirler. Tüm bunlar Darwinizm’in, ne denli körü körüne bir inanç
olduğunun bir göstergesidir.
Kambriyen Canlıları Birer Yaratılış Harikasıdır
Kambriyen Canlıları Birer Yaratılış Harikasıdır
Şimdiye kadar Kambriyen ile ilgili
olarak anlatılanlar şunu açıkça göstermektedir: Canlılar, Kambriyen
kayalıklarında, bundan yaklaşık 530 milyon yıl önce, hiçbir ataları
olmadan, hiçbir şekilde birbirlerinden evrimleşmeden, oldukları
halleriyle aniden ve kusursuzca var olmuşlardır. İsveçli bilim adamı Dr.
Jan Bergstrom’un belirttiği gibi, “Kambriyen geçişi bir evrim değil,
bir devrimdir.”186
Bunun gösterdiği gerçek şudur: Bundan 530 milyon yıl
önce, yeryüzünde bir yaratılış mucizesi sergilenmiştir. Birbirinden
farklı 50 filumun içerdiği birbirinden farklı binlerce türün sayısız
bireyi, gözleri, sinir sistemleri, solungaçları, avlarına
ulaşabilecekleri uzantıları, yürüyecek ayakları, muhteşem kabukları ve
bunun gibi yüzlerce özellikleriyle birlikte yoktan var edilmişlerdir. Bu
canlıların yapıları, kusursuz birer yaratılış harikasıdır, olağanüstü
detayların milyonlarca yıl önce sergilendiği benzersiz bir sanat
eseridir. Bu eserin sahibi, bu canlıların tümünün Yaratıcısı, alemlerin
Rabbi olan Yüce Allah’tır. O bir şeyi dilediği an, onun için emri
yalnızca “Ol” demesidir. İşte evrimcilerin yıllardır yanıldıkları ve
anlamak istemedikleri gerçek budur. Bu gerçeğin farkına varamadıkça,
olmayan ara geçiş formlarını aramaya devam edecek, sahtekarlıklarla
insanları aldatmayı sürdürecek ve boş bir hayalin peşinden koşmak için
tüm ömürlerini harcayacaklardır.
Gökleri ve yeri (bir örnek edinmeksizin)
yaratandır. O, bir işin olmasına karar verirse, ona yalnızca “Ol” der, o
da hemen oluverir. (Bakara Suresi, 117)
Yeryüzünde tüm canlılarda hakim olan mükemmelliğin,
bundan 530 milyon yıl önce, kusursuz bir şekilde aniden ortaya çıkması,
Allah’ın bir mucizesidir. Kambriyen patlaması, öylesine büyük, öylesine
şaşırtıcı ve olağanüstü bir olaydır ki, evrimciler istedikleri kadar
açıklama getirmeye çalışsınlar, anlamak için aradan yüzlerce yılın
geçmesini beklesinler, yıllarca araştırma yapsınlar, burada sergilenmiş
olan yaratılış gerçeğini görmemekte ısrar ettikçe, hiçbir sonuç
alamayacaklardır. Milyonlarca yıl önce sergilenmiş olan bu büyük olay
karşısında evrimcilerin çaresizliğini, İsveçli evrimci paleontolog
Stefan Bengtson şu şekilde ifade eder:
Eğer yaşamın tarihinde insanın
oluşumu hikayesine benzeyen herhangi bir olay varsa, bu da çok hücreli
organizmaların (…) baş aktörler olarak ortaya çıktığı deniz yaşamının
ani çeşitliliğidir. Darwin için kafa karıştırıcı (ve utandırıcı)dır ki,
bu olay bizleri hala şaşırtmakta ve kendi kendine kopyalanma ve çok
hücreli canlıların kökeninin keşfedilmesiyle eşit seviyede büyük bir
biyolojik devrim olarak durmaktadır. Hayvan filumları, kendi soylarının
en modern özellikleriyle, Prekambriyen sislerinin içinden aniden ortaya
çıkmıştır.187
Harvard Üniversitesi’nden evrimci paleontolog Dr. George Gaylord Simpson’un “yaşam tarihinin en büyük gizemi”188 olarak
tanımladığı Kambriyen patlaması, aslında Allah’ın yüceliğini,
büyüklüğünü, eşsiz yaratma sanatını sergileyen örneklerden yalnızca
biridir. Evreni, galaksileri, bunların olağanüstü dengelerini, Dünya
üzerinde yaşamı, bildiğimiz veya bilmediğimiz birbirinden çeşitli
canlıları, bunların yaşam şekillerini, insanı, yaşamış ve yaşayan her
insanın kaderini, her birinin sahip olduğu tek bir DNA’da görev alan tek
bir enzimi, yeryüzündeki milyarlarca ağaçtan sadece bir tanesinin
üzerinden düşen tek bir yaprağı, bu yaprağın üzerindeki tek bir
mikroorganizmayı, bu mikroorganizmanın fotosentez yapan organellerini
yaratan, bunların tümünü bilen, bunları her an kontrolü altında tutan
Allah’tır. Bütün bunları durmaksızın yaratan, gizliyi, gizlinin
gizlisini bilen Yüce Allah için, kuşkusuz dilediği bir zamanda, tek bir
an içinde birbirinden çeşitli sayısız canlıyı yaratmak çok kolaydır.
Kambriyen patlaması, evrimcilerin beklenmedik bir
zamanda beklenmedik bir şekilde karşılaştıkları biyolojik bir patlama
olması nedeniyle “en büyük gizem” olarak nitelendirilmektedir. Oysa
aslında evrimciler için yeryüzüne şu anda hakim olan, benzersiz,
kusursuz, olağanüstü derecede kompleks ve hayranlık uyandırıcı bir
yaşamın varlığı, gizemlerin en büyüğüdür. Evrimciler, sanki şu anda var
olan müthiş canlı çeşitliliğini açıklayabilmişler gibi, Kambriyen
patlamasını en büyük sorunlarıymış gibi göstermeye çalışırlar. Kambriyen
patlaması, gerçekten de bir evrimci için açıklanması imkansız büyük bir
sorun, büyük bir sırdır. Ama onlar için asıl büyük sorun, kendi
bedenlerine her baktıklarında, bir canlıyı her incelediklerinde, tek bir
hücrenin sahip olduğu komplekslikle ilgili aldıkları her yeni bilgide,
sürekli olarak artmaktadır:
O, gökleri dayanak olmaksızın yaratmıştır, bunu
görmektesiniz. Arzda da, sizi sarsıntıya uğratır diye sarsılmaz dağlar
bıraktı ve orada her canlıdan türetip yayıverdi. Biz gökten su indirdik,
böylelikle orada her güzel olan çiftten bir bitki bitirdik. Bu,
Allah’ın yaratmasıdır. Şu halde, O’nun dışında olanların yarattıklarını
Bana gösterin. Hayır, zulmedenler, açıkça bir sapıklık içindedirler.
(Lokman Suresi, 10-11)
152 Nash J. Madeleine, “When Life Exploded,” Time, 4 Aralık 1995, s. 74 – http://www.leaderu.com/orgs/probe/docs/ bigbang.html
153 Stephen Jay Gould, The Book of Life, W. W. Norton & Company Inc., 2001, sf. 51-52
154 http://www.rae.org/bits05.htm
155 Douglas J. Futuyma, Science on Trial, Pantheon Books, New York, 1983, s. 197.
156 Jeffrey S. Levinton, »The Big Bang of Animal Evolution«, Scientific American, vol. 267, no. 84, Kasım 1992
157 Charles Darwin, Origin of Species, Londra, 6. baskı, 1872, Everyman’s Library, 1958, s. 115
158 D. H. Erwin, J. W. Valentine, and J. J. Sepkowski, “A Comparative Study Of Diversification Events: The Early Paleozoic Versus The Mesozoic”, Evolution 41, 1987: 1183
159 R. Lewin, “A Lopsided Look at Evolution”, Science, vol 241, 15 Temmuz 1988, s. 292. – http://antievolution.org/people/ meyer_sc/meyer2004_bio_info/cmp_mea2003_mea2001_10_106.html
160 Phillip E. Johnson, “Darwinism’s Rules of Reasoning”, Darwinism: Science or Philosophy, Foundation for Thought and Ethics, 1994, s. 12
161 Dr. Jonathan Wells, Evrim mi Mit mi? Evrimin İkonları, Gelenek Yayıncılık, 2003, s. 52
162 Stephen J. Gould, The Panda’s Thumb, 1980, s. 238-239
163 Charles Darwin, The Origin of Species, s. 348 – http://www.learnthebible.org/creation_science_cambrian_explosion_disproves _evolution.htm
164 Charles Darwin, The Origin of Species, s. 350 – http://www.learnthebible.org/creation_science_cambrian_explosion_disproves _evolution.htm
165 Charles Darwin, The Origin of Species, s. 344 – http://www.learnthebible.org/creation_science_cambrian_explosion_disproves _evolution.htm
166 D.B. Gower, Biochemist, “Scientist Rejects Evolution”, Kentish Times, England, 11 Aralık 1975, s. 4 – http://www.pathlights.com/ce_encyclopedia/20hist15.htm
167 Stephen J. Gould, The Structure of Evolutionary Theory, Belknap Press, 2002, s. 755.
168 Ernst Mayr, Toward a New Philosophy of Biology: Observations of an Evolutionist, Harvard University Press: Cambridge MA, 1988, s.529-530
169 Kevin Kelly, Out of Control: The New Biology of Machines, 1994, Fourth Estate: Londra, 1995, s .475
170 N.D.Newell, Why Scientists Believe in Evolution, 1984, s. 10, American Geological Institute kitapçığı
171 John G. Maisey, Fossil Fishes, Westview Press, Boulder, CO. , 2000, s. 61.
172 Stephen Jay Gould, “The Ediacaran Experiment”, Natural History, Şubat 1984, s. 22-23 – http://www.creationscience.com/ ReferencesandNotes10.html
173 Ernst Mayr, One Long Argument:Charles Darwin and Genesis of Modern Evolutionary Thought, Harvard University Press, Cambridge, Massachusetts, 1991, s. 138
174 Garret Vanderkooi, “Evolution as a Scientific Theory”, In Christianity Today, Mayıs 7, 1971, s. 13
175 Pierre-Paul Grassé, Evolution of Living Organisms, Academic Press, New York, N.Y. 1977, s. 97
176 Pierre-Paul Grassé, Evolution of Living Organisms, Academic Press, New York, N.Y. 1977, s. 88
177 Colin Patterson, “Cladistics”, Brian Leek ile Röportaj, Peter Franz, 4 Mart 1982, BBC
178 J. W. Valentine and D. H. Erwin, AInterpreting Great Developmental Experiments: the Fossil Record, Development as an Evolutionary Process, New York, Liss Yayınevi, 1987, s. 88
179 J. W. Valentine and D. H. Erwin, AInterpreting Great Developmental Experiments: the Fossil Record, Patterns and Processes in the History of Life (Berlin: Springer-Verlag, 1986)
180 Susumo Ohno, “The notion of the Cambrian pananimalia genome”, Proceedings of the National Academy of Sciences,(Ağustos 1996): 8475-78
181 http://www.creationscience.com/onlinebook/ReferencesandNotes24.html
182 Jonathan Wells, Icons of Evolution (Science or Myth, Why Much of What We Teach About Evolution is Wrong?), Regnery Publishing, 2000, s. 44
183 J. S. Levinton, AThe Big Bang of Animal Evolution, Scentific American, vol 267, 1992, s. 84
184 M. Grene, Encounter, Kasım 1959, s. 48-50
185 Stephen Jay Gould, “The Evolution of Life on Earth”, Scientific American, vol 271, Ekim 1994, s.89
186 Duane T. Gish, Evolution: The Fossils Still Say No!, Institude of Creation Research, California, 1985, s. 59
187 Duane T. Gish, Evolution: The Fossils Still Say No!, Institude of Creation Research, California, 1985, s. 60
188 Luther Sunderland, Darwin’s Enigma, “Ebbing the Tide of Naturalism”, Master Books, 2002, s. 53
153 Stephen Jay Gould, The Book of Life, W. W. Norton & Company Inc., 2001, sf. 51-52
154 http://www.rae.org/bits05.htm
155 Douglas J. Futuyma, Science on Trial, Pantheon Books, New York, 1983, s. 197.
156 Jeffrey S. Levinton, »The Big Bang of Animal Evolution«, Scientific American, vol. 267, no. 84, Kasım 1992
157 Charles Darwin, Origin of Species, Londra, 6. baskı, 1872, Everyman’s Library, 1958, s. 115
158 D. H. Erwin, J. W. Valentine, and J. J. Sepkowski, “A Comparative Study Of Diversification Events: The Early Paleozoic Versus The Mesozoic”, Evolution 41, 1987: 1183
159 R. Lewin, “A Lopsided Look at Evolution”, Science, vol 241, 15 Temmuz 1988, s. 292. – http://antievolution.org/people/ meyer_sc/meyer2004_bio_info/cmp_mea2003_mea2001_10_106.html
160 Phillip E. Johnson, “Darwinism’s Rules of Reasoning”, Darwinism: Science or Philosophy, Foundation for Thought and Ethics, 1994, s. 12
161 Dr. Jonathan Wells, Evrim mi Mit mi? Evrimin İkonları, Gelenek Yayıncılık, 2003, s. 52
162 Stephen J. Gould, The Panda’s Thumb, 1980, s. 238-239
163 Charles Darwin, The Origin of Species, s. 348 – http://www.learnthebible.org/creation_science_cambrian_explosion_disproves _evolution.htm
164 Charles Darwin, The Origin of Species, s. 350 – http://www.learnthebible.org/creation_science_cambrian_explosion_disproves _evolution.htm
165 Charles Darwin, The Origin of Species, s. 344 – http://www.learnthebible.org/creation_science_cambrian_explosion_disproves _evolution.htm
166 D.B. Gower, Biochemist, “Scientist Rejects Evolution”, Kentish Times, England, 11 Aralık 1975, s. 4 – http://www.pathlights.com/ce_encyclopedia/20hist15.htm
167 Stephen J. Gould, The Structure of Evolutionary Theory, Belknap Press, 2002, s. 755.
168 Ernst Mayr, Toward a New Philosophy of Biology: Observations of an Evolutionist, Harvard University Press: Cambridge MA, 1988, s.529-530
169 Kevin Kelly, Out of Control: The New Biology of Machines, 1994, Fourth Estate: Londra, 1995, s .475
170 N.D.Newell, Why Scientists Believe in Evolution, 1984, s. 10, American Geological Institute kitapçığı
171 John G. Maisey, Fossil Fishes, Westview Press, Boulder, CO. , 2000, s. 61.
172 Stephen Jay Gould, “The Ediacaran Experiment”, Natural History, Şubat 1984, s. 22-23 – http://www.creationscience.com/ ReferencesandNotes10.html
173 Ernst Mayr, One Long Argument:Charles Darwin and Genesis of Modern Evolutionary Thought, Harvard University Press, Cambridge, Massachusetts, 1991, s. 138
174 Garret Vanderkooi, “Evolution as a Scientific Theory”, In Christianity Today, Mayıs 7, 1971, s. 13
175 Pierre-Paul Grassé, Evolution of Living Organisms, Academic Press, New York, N.Y. 1977, s. 97
176 Pierre-Paul Grassé, Evolution of Living Organisms, Academic Press, New York, N.Y. 1977, s. 88
177 Colin Patterson, “Cladistics”, Brian Leek ile Röportaj, Peter Franz, 4 Mart 1982, BBC
178 J. W. Valentine and D. H. Erwin, AInterpreting Great Developmental Experiments: the Fossil Record, Development as an Evolutionary Process, New York, Liss Yayınevi, 1987, s. 88
179 J. W. Valentine and D. H. Erwin, AInterpreting Great Developmental Experiments: the Fossil Record, Patterns and Processes in the History of Life (Berlin: Springer-Verlag, 1986)
180 Susumo Ohno, “The notion of the Cambrian pananimalia genome”, Proceedings of the National Academy of Sciences,(Ağustos 1996): 8475-78
181 http://www.creationscience.com/onlinebook/ReferencesandNotes24.html
182 Jonathan Wells, Icons of Evolution (Science or Myth, Why Much of What We Teach About Evolution is Wrong?), Regnery Publishing, 2000, s. 44
183 J. S. Levinton, AThe Big Bang of Animal Evolution, Scentific American, vol 267, 1992, s. 84
184 M. Grene, Encounter, Kasım 1959, s. 48-50
185 Stephen Jay Gould, “The Evolution of Life on Earth”, Scientific American, vol 271, Ekim 1994, s.89
186 Duane T. Gish, Evolution: The Fossils Still Say No!, Institude of Creation Research, California, 1985, s. 59
187 Duane T. Gish, Evolution: The Fossils Still Say No!, Institude of Creation Research, California, 1985, s. 60
188 Luther Sunderland, Darwin’s Enigma, “Ebbing the Tide of Naturalism”, Master Books, 2002, s. 53
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder